882
W Saint Gilles, w Brionnais, krainie kościołów, która zaprasza do spokoju, atmosfera staje się stopniowo bolesna, przeszłość igra z teraźniejszością. Antoine, reporter, a następnie wolontariusz w dziedzinie pomocy humanitarnej, wrócił do Francji po doświadczeniu strasznych wydarzeń w Mali. Jest w Saint Gilles, aby napisać artykuł o sztuce romańskiej. Spotyka Constance, bardzo atrakcyjną adoptowaną córkę właścicielki gospody, pani Naudy. Constance również ma swoją tajemnicę. Próbuje odkryć prawdę o śmierci swoich rodziców, Evy i Louisa Lacassan, prawdę, która była przed nią ukrywana przez zbyt długi czas. A potem jest Juju, który każe zobaczyć ducha Evy, kobiety o rudych włosach. Trop w śledztwie Constance? Pomiędzy Antoine i Constance, tymi dwoma zranionymi istotami, stopniowo splata się historia, która może pomóc im dotrzeć do kresu ich przygody.

Dwóm licealistom grozi nieukończenie liceum, jeżeli obleją historię. Przy pomocy wehikułu czasu poznają najwybitniejsze postaci z dziejów świata.

Straszliwa burza piaskowa sprawia, że marsjańska ekspedycja, w której skład wchodzi Mark Watney, musi ratować się ucieczką z Czerwonej Planety. Kiedy ciężko ranny Mark odzyskuje przytomność, stwierdza, że został na Marsie sam w zdewastowanym przez wichurę obozie, z minimalnymi zapasami powietrza i żywności, a na dodatek bez łączności z Ziemią. Co gorsza, zarówno pozostali członkowie ekspedycji, jak i sztab w Houston uważają go za martwego, nikt więc nie zorganizuje wyprawy ratunkowej; zresztą, nawet gdyby wyruszyli po niego niemal natychmiast, dotarliby na Marsa długo po tym, jak zabraknie mu powietrza, wody i żywności. Czyżby to był koniec? Nic z tego. Mark rozpoczyna heroiczną walkę o przetrwanie, w której równie ważną rolę co naukowa wiedza, zdolności techniczne i pomysłowość odgrywają niezłomna determinacja i umiejętność zachowania dystansu wobec siebie i świata, który nie zawsze gra fair…

Straszliwa burza piaskowa sprawia, że marsjańska ekspedycja, w której skład wchodzi Mark Watney, musi ratować się ucieczką z Czerwonej Planety. Kiedy ciężko ranny Mark odzyskuje przytomność, stwierdza, że został na Marsie sam w zdewastowanym przez wichurę obozie, z minimalnymi zapasami powietrza i żywności, a na dodatek bez łączności z Ziemią. Co gorsza, zarówno pozostali członkowie ekspedycji, jak i sztab w Houston uważają go za martwego, nikt więc nie zorganizuje wyprawy ratunkowej; zresztą, nawet gdyby wyruszyli po niego niemal natychmiast, dotarliby na Marsa długo po tym, jak zabraknie mu powietrza, wody i żywności. Czyżby to był koniec? Nic z tego. Mark rozpoczyna heroiczną walkę o przetrwanie, w której równie ważną rolę co naukowa wiedza, zdolności techniczne i pomysłowość odgrywają niezłomna determinacja i umiejętność zachowania dystansu wobec siebie i świata, który nie zawsze gra fair…

Allen, będąc małym dzieckiem, wpada do wody i zostaje uratowany przez syrenę. Dwadzieścia lat później, w tym samym miejscu, sytuacja się powtarza.