Nie mają atrybutów ruchu ideologicznego: ani wspólnego wodza, ani żadnej „biblii”, „kapitału” czy „mein kampfu”, ani programu politycznego (mariaż z polityczną lewica wydaje się raz po raz zawodzić) czy ekonomicznego, ani wspólnej wizji przyszłości kraju, świata, ludzkości. Chcą, żeby ich nie bić, nie upokarzać, nie oceniać wyłącznie przez pryzmat płci i seksu. Chcą mieć takie same prawa i obowiązki, jak inny obywatele.
A jednak zbitka liter, która ich określa ¬– w ostatnich miesiącach nabrała w naszym kraju znaczeń daleko wykraczających poza to, co ów skrót w istocie znaczy. A oznacza tę zaledwie kilkuprocentową mniejszość ogółu, która nie układa sobie życia uczuciowego i intymnego wedle programu przyjętego (przynajmniej postulatywnie) przez większość: monogamiczna, heteroseksualna para, skupiona na prokreacji i wychowaniu biologicznego potomstwa. 5- 10 proc. ludzkiej populacji tym regułom nie może sprostać, coraz częściej tego nie chce i nie próbuje. I coraz otwarciej to wyznaje..